Tak jakoś wyszło, że granica zimy z wiosną była po dziesiątej, a ja byłam po dziewiątej. Tym bardziej symboliczne, że śnieg po jakimś czasie zaczął topnieć. Leżaczki w odnowionym skwerze we Włochach sympatyczne, ale park wydaje się zrobiony bardziej oszczędnie niż to było w wizualizacjach. Jeszcze coś z niego później wrzucę. Dziś tylko leżaczki do wygrzewania i łapania witaminy D.
Prawie wjechałam do Warszawy ;) Ale jednak kilka km od granicy. Ciekawe miejsce związane z katastrofą lotniczą. Pomnik został kilka lat temu odnowiony.
Czyli emigracja wewnętrzna, a coś na blog wrzucić trzeba, żeby nie pokrył się kurzem. ;)
Są takie miejsca w Warszawie, które mimo nowoczesnej oprawy, jakoś gryzą się z otoczeniem. Wiem, że wywietrzniki są potrzebne, ale kurczę, no. Z góry, jadąc pociągiem, nie przyglądałam się im za bardzo i mnie tak nie kuły w oczy. Z poziomu człowieka jakoś mi tak nie bardzo. Ale rower miejski zawsze spoko. :)
Niebo podmalowane w błękit, żeby było śliczniunio. Niu niu.
