Aż wstyd przyznać, jak długo, gdy spojrzałam do albumu. Ale nic się nie zmieniło przez te lata, no może dupne ogrodzenie postawione na chodniku i ulicy, żeby nie ograniczać sobie terenu działki, zaczyna się sypać. A mógł zrobić tak jak sąsiad, zrobić cienkie i ażurowe... do dziś nie mogę nowemu właścicielowi wybaczyć tego muru. O elewacji z majtkowego kiczowatego różu nie wspomnę.
Kasprowicza.
Zrujnowany budynek przez jakiś czas będzie chroniony dachem. Ale czy kiedyś będzie wyremontowany? Kto to wie? Czy w ogóle nadaje się do remontu?
To chyba jedyny sensowny król wybieralny w Polsce, co jest dowodem na to, że władza dynastyczna, jakkolwiek dynastie się zmieniały, Polsce bardziej służyła niż ta wybierana przez przekupną szlachtę. ;)
Czasami aż trudno uwierzyć, jak ogromne kiedyś były powodzie przez globalne oziębienie, że zalewało ten budynek, przecież umieszczony sporo ponad taflą Wisły. Niestety remont jej to była fuszerka, znowu tynk odpada...
I znienawidzone ostatnimi laty "wiadomo co". Jedno z ładniejszych i bardziej pomysłowych rozwiązań wchodzenia na dziedziniec po skosie.
Piękna willa, w której mieści się muzeum, znalazła chyba nabywcę gruntu, bo placówce grozi zamknięcie. Zresztą nigdy nie była popularna. Tu artykuł o planach sprzedaży willi, które chyba jednak przyblokowano.
https://www.architekturaibiznes.pl/przyszlosc-muzeum-ziemi-jest-dalej-niepewna,28113.html
Pod koniec września przeszłam się spacerem po Powiślu i złapałam kilka kadrów. Zasmucił mnie stan techniczny nieczynnej już (od jak dawna?) studni oligoceńskiej z pięknymi lwami... niestety pomazanym. Miasto zapomniało o tym miejscu.
Jeszcze obok spał bezdomny i trochę się czułam niekomfortowo...
Miałyśmy z Kluską napięty plan dnia, więc tylko przebiegłam przez skwer do metra, stąd i zdjęcia byle jakie. Może kiedyś tu dotrę w bardziej sprzyjającej aurze.
Ziemia kulka trochę obciachowa, ale ja się nie znam na dzisiejszej sztuce. Budynek z pięknej cegły mi się bardzo podoba. Tylko niestety drzewa wycięli. :(
Od kilku lat można na Żoliborzu oglądać nowy, choć stary zabytek. Podczas remontu skarpy kościelnej odkryto tajemnicze fundamenty. Analiza archeologiczno historyczna dowiodła, że są to pozostałości tarasu willi, od którego powstała nazwa okolicy marymonckiej.
Dziś skarpa jest podniesiona, a i rzeka o wiele dalej. Kiedyś z tego miejsca można było podziwiać wiślane nurty.
Czasami człowiek trafia na budynki, których by w życiu nie odwiedził. Przy okazji pracy w okolicy i dojazdu do niej ze stacji Międzylesie odkryłam śliczny neogotycki kościółek blisko Wisły, po "praskiej" stronie. Link do parafii. I lokalizacja.
Odwiedzając moją mamę tym razem dzięki nieco innej trasie dojazdu trafiliśmy na tajemnicze, czarne auto. Początkowo myśleliśmy, że to stara Warszawa a tu... Wołga! Pamiętacie straszne historie o czarnej Wołdze i porywaniu dzieci? Jak opowiedzieliśmy Klusce, to się zaczęła serio bać. ;)
