=== Dolina Pilicy 3 kroki od Warszawy ===

Nad Pilicą domków letniskowych jak grzybów po deszczu. Przy okazji pracy w jednym z nich pojechaliśmy z Tomim na rowerową wycieczkę, skróconą jednak początkowo pociągiem. Ostatni odcinek jechaliśmy radomskim piętrusem, gdzie niejeden podróżny walczył z zaawansowanymi technicznie drzwiami od toalety. Czy z resztą urządzeń w toalecie też walczył, nie wiem, ale odgłosy z kabiny dochodziły dziwne ;)
Po drodze mijaliśmy piękne kapliczki.

Pracowaliśmy do wieczora i nocowaliśmy w okolicy. Poranek przywitał nas srogim zimnem i mgłą nad rzeką.
Trzeba było się ruszać, bo tylko podczas jazdy można było się rozgrzać.Już o 8.30 stawiliśmy się po bułki na drugie śniadanie, które spożyliśmy nad pewnym drewnianym mostkiem. Trochę baliśmy się na niego wchodzić, bo wyglądał jak widmo... ale świeże odchody krów dodały nam odwagi i już niedługo właziliśmy we wszystkie dziury (głównie Tomi oczywiście) :)


Chwilę wczesniej byliśmy pod pewnym ceglanym kościołem, przed którym zrobiliśmy sobie krótką menelską sesję.

A to dopiero początek! Niejako w przelocie znalazłam skrzynkę przy pałacu, od 2007 roku byłam chyba piatym czy szóstym znalazcą, a na pewno pierwszym od półtora roku.
W końcu dotarliśmy do trzeciego śniadania w Nowym Mieście nad Pilicą. Ale najpierw obowiązkowe zdjęcie z MIGiem!
Niestety nie ma w nim skrzynki, bo jest na środku placu z ogromną ilością gapiów. Zresztą i tak nie ma odpowiedniej kryjówki. Za to jest mnóstwo plakatów z wesołymi panami.
Wreszcie zasłużona kawa i kanapki pod pałacem, choć największe emocje były dopiero przed nami. Tu, przy pałacu reaktywowaliśmy skrzynkę. Kiedy była zakładana przez Melę w 2007, po drodze do skrzynki był niewinny, przystrzyżony trawniczek. Teraz po 4 latach wygląda to mniej więcej tak. :)

A pałac pomalutku, acz skutecznie niszczeje.
Nareszcie, wisienka na torcie wycieczkowym - czyli nieczynne lotnisko. Oczywiście zaczęliśmy od bufetu ;)
Próbowaliśmy też odlecieć z pasa startowego
Aż w końcu znalezłam skrzynkę w pewnej dziurze :)
Po inną skrzynkę, wprost przeciwnie, trzeba było się powspinać. Ale i to mi się udało.

Natomiast z wieży kontroli lotów było widać tylko krowy szykujące się do odlotu...


Wyjeżdżając z lotniska odkryłam jeszcze jedną dziurę, co prawda bez skrzynki, ale i tak wlazłam, a co!
W ogóle na lotnisku mieliśmy niezłą fazę, której efekty można obejrzeć u Tomiego na blogu i poniżej..

Niedaleko od lotniska, nieco na północ znajduje się Góra Zgody, na mapach oznaczona jako Góra św. Rocha (od kościoła). I tu prócz postoju zdecydowaliśmy się założyć nową skrzynkę. Raz że miły kościółek, dwa że obok odbudowana pustelnia, trzy że ciekawe historycznie miejsce, to tu w 1666 roku król Jan Kazimierz i wielki marszałek koronny Jerzy Lubomirski podpisali ugodę, dzięki czemu nie doszło do bitwy i zakończyła się wojna domowa. W ogóle miejsce magiczne, znane z uzdrowień i innych cudów :)

Potem były długie, ciężkie kilometry pod górę i z górki, kiedy to zaczęły buntować się moje kolana i ledwo, ledwo dojechałam do Białej Rawskiej, gdzie Tomi zwiedzał resztki kolejki wąskotorowej a ja umierałam na trawie ;)

Zrobiło się późno, ja jechałam wolno, do domu wróciliśmy w deszczu po ciemaku, ale sto kilometrów nakręciliśmy :)

Reszta fotek na picasie