==== Tak zwany wpis teleportacyjny ====

Po pierwsze jak zapewne wiecie niedawno mnie i Tomiemu urodziło się trochę nieślubne dziecko czyli

w którym będziemy tropić ślady rowerowej elegancji i szerzyć modę na rower w Warszawie. 

Zapraszamy wszystkich do współtworzenia bloga, jeśli pod obiektyw wjedzie wam rowerzyst(k)a, wyróżniająca/y się elegancją lub w jakikolwiek inny sposób, prześlijcie koniecznie zdjęcie na bloga [rower.warszawski (maupa) gmail.com]. Mile widziany opis do tych zdjęć.

Zdjęcie może być na przykład takie:

A to to zostało zrobione przy okazji drugiej teleportacji. Udało mi się dodać zdjęcia z bunkrów w Janówku. Relację na blogu podróżniczym można przeczytać po kliknięciu w kolaż zdjęć poniżej...

Nareszcie udało mi się wgrać zdjecia z wycieczki do bunków w Janówku. Na wyprawie wbrew pozorom nie było wujka Tomiego, za to był głodny Finio. Zabieranie głodnego Finito ze sobą na wycieczkę było błędem taktycznym. Ale to szczegół i nauczka przy okazji. Bunkry w okolicy były 4. Jeden z nich był całkowicie niedostępny (no,może pieszo ale rowerami bez szans). Dookoła były działki miłośników, a miłość swą okazywali wyrzucajac na jego teren śmieci. Bez komentarza.

Ale do rzeczy.

Pierwszy bunkier znaleźliśmy ukryty w lesie. Trochę jak w dżungli. Był zupełnie zniszczony, ale za to malowniczo obrośnięty bujną roślinnością. Nieopodal było też porządnie zakomarzone jeziorko.

Następnie przejechaliśmy na drugą stronę torów by odwiedzić piękny ceglany fort z czasów I wojny Światowej. Jedno ze starych umocnien twierdzy w Modlinie. Dzień się kończył, trzeba tam będzie jeszcze raz przyjechać i pozwiedzać na spokojnie.

Potem próbowaliśmy się dostać do fortu z "miłośnikami". Nie udało się,więc pojechaliśmy do ostatniego, betonowego bunkra, w którym ktoś zrobił sobie magazyn opon. Dostałam się doń od tyłu, przez chaszcze(jak to ja). Fociłam z ukrycia, bo byli tam jacyś ludzie a nie byłam pewna czy cywilizowani i wolałam nie ryzykować.